2015 adoptie
gemengde techniek op hout,
25 x 55

Wat betekent adoptie voor mij? Het werk is getekend door de verscheurdheid. De breuk op de voorgrond verwijst naar diverse facetten in mijn leven; o.a. scheiding van je biologische familie, de scheur in de verbinding met je oorsprong; het loyaliteitsconflict tussen biologische- en adoptiefamilie.De achtergrond verbeeld de psychische onrust/problemen en de interne worsteling met het thema BESTAANSRECHT wat zich uit in veel verschillende vormen door alle jaren heen.

De gevolgen van afstand ter adoptie zijn levenslang en complex

2018 familie
acryl op hout,
22 x 22

Waar kom ik vandaan, op wie lijk ik? Je familie kennen is een bestaansrecht, een fundamenteel mensenrecht dat voor ieder mens vanzelfsprekend zou moeten zijn. De scheiding van moeder en kind is een ingrijpende ervaring die een diepgewortelde blauwdruk van trauma achterlaat.

‘ik doe het wel alleen’.

2018 je suis/ik ben
gemengde techniek op hout,
32 x 42

Wie ben ik en bij wie hoor ik? Deze vragen zijn voor mij, als geadopteerde extra ingewikkeld omdat ik ben afgestaan. Hierdoor is er de worsteling met een dubbele loyaliteit enerzijds naar de adoptieouders en anderzijds de biologische familie. Gevoelens van verdriet, verlies en rouw kunnen samen met deze loyaliteitsconflicten de identiteitsvorming in de weg staan.

“gevoel van nergens écht bij horen”

2018/2020 verborgen verdriet
acryl op hout,
57 x 131

Mag mijn verdriet er zijn? Verborgen verdriet is voor mij het onzichtbare trauma van adoptie (ook wel afstand- en adoptietrauma genoemd). het is de diepgewortelde impact van het verliezen van biologische ouders en de vroege onthechting. Het wordt ‘onzichtbaar’ genoemd omdat het niet altijd voortkomt uit concrete gebeurtenissen zoals mishandeling. Omdat er geen bewuste herinnering is aan het trauma, lijkt het alsof het er niet is of mag zijn.

“De onzichtbare wond van afwijzing”

2020 Innerlijk kind
gemengde techniek op hout,
34 x 32,5

Een trauma kan het autonome zenuwstelsel ernstig ontregelen. Het stresssysteem blijft hierdoor continu 'aan' staan in een vecht-, vlucht- of bevriesreactie. Je gewonde innerlijke kind: als kind ben je gewond geraakt. Deze wonden, pijnen, trauma’s, herinneringen, teleurstellingen, ze zijn allemaal opgeslagen in je onderbewuste.

"Ik moet beter niet huilen, anders doen ze me weg"

2020 verbinding/connexion
acryl op hout,
70 x 70

Wat/waar is mijn basis? De gevolgen van afstand en adoptie zijn vaak diepgaand, gelaagd én onderbelicht. Zowel bij migratie als bij het opgroeien zonder bloedverwanten verandert de grond onder je voeten, je basis verschuift, en daarmee ook je gevoel van verbinding en identiteit en bestaansrecht.

"Adoptiepijn is je nergens echt thuis voelen"